Anders Haugen jr. og Anders Haugen. Teke i Trondheim 1902. Kjelde: Maret og Steinar Engan. Foto: Erik Olsen
Tre generasjonar spelemenn der alle het Anders:
Sjølv om dei utretta mykje på sine område, skulle dei alle tre merke kor skjørt livet kunne vera
«Hans milde, store øine lo, mod himlen og mod landet; ti i hans sjæl var folk og tro i evig jubel blandet». Ja, slik byrjar opningsdiktet som Bjørnstjerne Bjørnson skreiv til gravferda til han som skulle bli den fyrste av tre spelemenn som het Anders. Ein bestefar, ein son og eit barnebarn.
Denne artikkelen er to år eller eldre. Noen opplysninger kan være utdaterte.
Tre spelemenn som rissa sitt merke inn i historia som menneske som skilde seg ut, og som etterlot seg store fotefar i fjellbygda Ålen der dei var født og vaks opp. Dei spela fele og var meisterspelemenn.
Bestefar Anders Reitan var lærar, klokkar, kirkesongar og seinare stortingsmann. Sonen Anders Haugen vant stort ry over heile Noreg for sine ferdigheiter på fela og for innsatsen han gjorde for fele- og folkemusikken frå Rørosvidda. Barnebarnet Anders Haugen junior var ein meister i teikning og samla dialektord, og han var allereie i barneåra betre enn sin far i felespel. Han hadde ei lysande framtid framfor seg.
Digital 5 uker for
5 kroner
5,-
KJØP
Digital
1 måned
170,-
KJØP
